Clone، snapshot و migration سه پاسخ به سه مسئله‌اند. امشب تفاوت آن‌ها و انتخاب platform مدیریتی را روشن می‌کنیم.

این جلسه بخشی از دورهٔ لینوکس ۳۰۵ در ۶۰ شب است.

جایگاه در دوره: هدف‌های 351.1 آزمون 305-300.

محیط: طراحی با دادهٔ ساختگی؛ هیچ ماشین کاری تبدیل یا منتقل نمی‌شود.

Snapshot نقطهٔ بازگشت state/دیسک است، Clone هویت مستقل می‌خواهد و migration اجرای guest را بین hostها جابه‌جا می‌کند. pause فقط CPU را متوقف می‌کند؛ حافظه و قفل storage همچنان مهم‌اند.

P2V تبدیل سیستم فیزیکی به guest و V2V انتقال/تبدیل guest بین محیط‌هاست. boot firmware، controller، driver، نام NIC، licensing و شناسه‌ها را باید تطبیق داد. کپی بایت دیسک الزاماً guest قابل boot نمی‌سازد.

lsblk -f
findmnt /
test -d /sys/firmware/efi && echo UEFI
cat /etc/fstab

این‌ها را روی Clone منبع ثبت کن؛ شناسهٔ واقعی را عمومی نکن. snapshot database بدون quiesce می‌تواند فقط crash-consistent باشد و جای backup آزموده‌شده را نمی‌گیرد.

platformها#

Proxmox VE و oVirt لایهٔ مدیریتی پیرامون مجازی‌سازی‌اند؛ VirtualBox در desktop/provider Vagrant کاربرد دارد. systemd-machined ماشین‌ها و کانتینرهای ثبت‌شده را دنبال می‌کند؛ hypervisor نیست. machinectl list فقط موارد ثبت‌شده را نشان می‌دهد.

support و lifecycle هر پروژه را از منبع خودش بررسی کن؛ نام آن در سرفصل، توصیهٔ نصب یک release نیست. HA و storage cluster مسیر مستقل LPIC-306 است؛ اینجا پیش‌نیاز تمام تمرین‌ها نیست.

آزمون: سناریوی Clone و migration را با identity، boot و داده بنویس. تبدیل روی artifact آزمایشگاهی در شب ۲۹ می‌آید.

بازگشت: تغییر نداریم؛ برنامهٔ تبدیل باید قبل از اجرا مسیر برگشت منبع خاموش و intact را داشته باشد.

منبع: migration ، virt-v2v ، systemd-machined .